2007/Aug/01

เรื่องนี้เปงญ กะ ช นะคับ ยังไงก้อลองอ่านดูนะอิอิ

ช่วยคอมเม้นด้วยนะครับ ใครอ่านแล้วคอมเม้น

คนนั้นเปงคนที่น่ารักที่สุด

ไม่อ่านแต่คอมเม้นก้อได้คับ อิอิ

ที่แท้รักแค่เธอ(past 1)

สวัสดีวันเปิดเทอม เพื่อนๆเอ๋ย ชายหนุ่มร่างสูง ผมยาวปะบ่า นัยย์ตาคมกริบ ที่ขึ้นชื่อว่าหัวหน้าห้อง เอ่ยทักทายสมาชิกในห้องด้วยความร่าเริงในวันเปิดเทอม

ร่าเริงเชียวนะเว้ย เปิดเรียนวันแรกเพื่อนในห้องคนหนึ่งแซวขึ้น

ทำตัวน่ารำคาญตามเคยน่ะสิไม่ว่าสาวน้อยผมยาว แว่นตาหนาเตอะ ที่ขึ้นชื่อว่ายัยเห่ยประจำห้อง เอ่ยขึ้น

พลางส่งสายตาอาฆาตแค้นไปยังเจ้าของตำแหน่งหัวหน้าห้อง

อะไร เธอยุ่งอะไรยัยแว่น ชองมุนบิน เอ่ยขึ้นด้วยอารมณ์ฉุนเล็กน้อย พลางหันมามองคิมซองอุงเจ้าของเสียงที่เอ่ยกัดเค้าเมื่อกี๊ตาขวาง

ก็มันรำคาญอ่ะ แล้วจะทำไม ซองอุงทำหน้าตาท้าทายสายตาของร่างสูงที่ส่งมา

นี่ นอกจากจะเห่ยแล้ว ยังพูดจาฟังไม่เข้าหูอีก ก็เป็นซะอย่างนี้ไงถึงไม่มีใครเค้ามาชอบเธอมุนบินพูดจี้ใจดำซองอุงแบบสุดๆ เรียกได้ว่าเรื่องนี้ เป็นปมด้อยของเธอเลยทีเดียว

แล้วไง ฉันไม่ได้เรียกร้องสักหน่อย ไม่เห็นจะอยากมีเลย คนมาชอบน่ะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเข้มแข็งสุดๆ แต่ในใจนั้นก็ไม่อยากจะคิดเรื่องนี้เลย

ฮึ..ฉันจะรอดูแล้วกันว่าใครจะมาขอเป็นแฟนเธอ คงจะตาถั่วน่าดูเลยมุนบินเหยียดยิ้มที่มุมปาก เป็นการดูถูกเหยียดหยามกันชัดๆ

ได้...จำคำพูดของนายไว้ดีๆล่ะ ชองมุนบินซองอุงมองหน้ามุนบินอย่างท้าทาย

แน่นอนคร๊าบบบบบ คิมซองอุงทำหน้าทะเล้นก่อนเดินจากไป

คอยดูสิคนอย่างฉันมันจะไม่มีคนมาชอบกับเค้าบ้างให้มันรู้ไปสิ คิดว่าเป็นผู้ชายเจ้าเสน่ห์ ใครเห็นใครก็หลงรัก แล้วมาดูถูกคนอื่นแบบนี้น่ะเหรอ คอยดูนะ รอยยิ้มที่นายส่งมาเยาะเย้ยฉันเมื่อกี๊นี้ ฉันจะเปลี่ยนให้มันเป็นน้ำตาเข้าสักวัน

คู่นี้เปิดศึกอีกแล้ว เปิดเทอมทีไรต้องมีให้เห็นกันเป็นประจำเล้ย เพื่อนในห้องเอ่ยหลังจากที่เห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่

แต่คราวนี้เห็นจะท้าทายกันหนักเลยนะ

บ้านฉันอยู่ซอยเดียวกันกับมุนบิน ความจริงเรารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนประถมแล้ว ฉันเป็นเด็กที่โชคร้ายมากก็ว่าได้เพราะฉันสายตาสั้นมาตั้งแต่เด็ก ก็เลยต้องใส่แว่นมาตลอด และเมื่อไม่กี่วันก่อนเปิดเทอมมานี่ คุณแม่จะพาฉันไปใส่คอนแทคเลนส์ แต่ฉันกลับปฏิเสธท่าน เพราะว่ายังไม่พร้อม แต่คราวนี้แหละฉันรู้สึกว่าฉันพร้อมที่จะใส่คอนแทคเลนส์แล้ว

มุนบิน กลับมาแล้วเหรอลูก แม่วานเอาขนมไปฝากที่บ้านคุณคิมหน่อยสิจ๊ะกลับมาถึงก็โดนคุณแม่มอบหมายหน้าที่ให้อย่างรวดเร็ว

บ้านซองอุงน่ะเหรอครับ มุนบินไม่ไปเด็ดขาดมุนบินทำท่าว่าจะชิ่ง แม่หนีออกไปเล่นข้างนอก ทั้งๆที่เพิ่งกลับมา

มุนบิน ถ้าลูกไม่ไป แม่จะเอาเจ้าตัวนี้ไปทิ้งนะคุณแม่คนสวยชูเจ้าตุ๊กตาหมีตัวเท่าผ่ามือขึ้น บ่งบอกว่ามันเป็นตัวประกัน เพียงแค่มุนบินเห็นเจ้าหมีตัวน้อยอยู่ในกำมือของผู้เป็นแม่ ก็ทำให้เค้าปฏิเสธหน้าที่ที่ได้รับมาไม่ได้

อะไรกันเจ้าลูกคนนี้ โตแล้วยังเล่นตุ๊กตาเป็นเด็กๆ จะผิดเพศไปหรือเปล่านะลูกชายฉันคุณแม่คนสวยชักไม่แน่ใจในความเป็นชายของมุนบินซะแล้ว

มีคนอยู่ไหมครับ ผมเอาขนมมาฝากครับมุนบินกดกริ่งหน้าบ้านพร้อมกับตะโกนถาม สักพักเจ้าของบ้านก็เดินออกมาเปิดประตู

มุนบิน นายมาทำไมซองอุงถามซะไม่เป็นมิตรเอาซะเลย

คุณแม่ให้ฉันเอาขนมมาฝากยัยเห่ยอย่างเธอ รับไปสิ ร่างสูงยื่นขนมให้ผ่านประตูรั้วบ้านต่ำๆที่สูงแค่เอว

พูดจาแบบนี้ เอากลับไปซะดีกว่าม้าง ไม่เห็นอยากจะรับเลย

ตามใจพูดจบมุนบินก็เดินกลับบ้านไปพร้อมกับขนมที่คุณแม่ฝากฝังมา ภารกิจนี้ไม่สำเร็จ

ใครมาเหรอลูกซองอุงคุณแม่ถามเธอเมื่อเห็นลูกสาวเดินหน้าหงิกเข้าบ้านมา

เค้ามาผิดบ้านน่ะค่ะ ไม่มีอะไรยิ้มกลบเกลื่อน

วันนี้ฉันมาโรงเรียนแต่เช้าเพื่อมาทำความสะอาดห้องเรียนเนื่องจากเมื่อวานได้มีการจัดเวรประจำวันขึ้นมาใหม่จากเทอมที่แล้วถือเป็นการยกเลิก แต่ฉันว่าควรจะเปลี่ยนหัวหน้าห้องใหม่ซะมากกว่า ถ้าเปลี่ยนนะห้องคงจะเจริญกว่านี้เยอะเลย อีกอย่างที่ฉันต้องมาโรงเรียนแต่เช้าในวันนี้เพราะว่าชั่วโมงแรกของวันนี้คือ ชั่วโมงภาษาอังกฤษ ที่ฉันชอบเรียนเป็นที่สุด อิอิ

พี่มุนบิน อรุณสวัสดิ์ค่ะเด็กสาวที่คลั่งไคล้ในความหน้าตาดีของมุนบินส่งเสียงทักทายให้มุนบินเช็คเรตติ้ง

กันแต่เช้า เมื่อเค้ามาถึงโรงเรียน

อรุณสวัสดิ์ครับเพียงแค่เด็กสาวเหล่านั้นได้ยินเสียงตอบกลับจากผู้ที่กำลังครองตำแหน่งไอดอลของโรงเรียน

ทุกคนก็แทบจะละลายลงไปกอง

แหวะเห็นแล้วจะอ้วก หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มที่พวกเธอกำลังรุมหลงรุมรักกันอยู่ แท้จริงแล้วนิสัยสุดจะแย่เกินบรรยายเลย ปากก็เสีย ขี้เก๊กก็สุดจะเท่านั้นซองอุงบ่นพึมพำ

อ้าวยัยเห่ย มาเช้าดีหนิดูจากคำพูดที่พูดกับฉันสิ เห็นหน้าตาไม่ดีเข้าหน่อยก็พูดจาคนละเรื่องกับเมื่อกี๊เลย

อย่างนี้อย่ามาพูดกันเลยดีกว่าม้าง

ใครอยากพูดกับนายไม่ทราบซองอุงไม่มองหน้าคนที่เอ่ยถามเลยแม้แต่น้อย

นี่...ฉันถามเธอดีๆนะ ตอบกลับมาแบบนี้วอนซะแล้วมุนบินทำท่าหาเรื่องซองอุงสุดๆ

เหรอซองอุงเอ่ยคำเดียวห้วนๆก่อนเดินหนีไปอย่างไม่สนใจ ชิ คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน มาพูดจากับฉันแบบนี้

แน่จริงมาต่อยกันเลยดีไหมล่ะ หมั่นไส้มานานแล้วโว้ยยยยย

ซองอุง นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง แต่เป็นเพราะเราเองแหละที่พูดกับเธอไม่ดีก่อน ทำไมนะมุนบิน เจอหน้าผู้หญิงคนนี้ทีไรถึงได้พูดจาไม่น่าฟังได้ทุกครั้งเลยนะ นายจะพูดดีๆกับธอสักครั้งมันจะตายหรือยังไงกัน

พักกลางวันซองอุงไม่ได้ลงไปทานข้าว แต่เธอกำลังนั่งทำการบ้านที่ยังคั่งค้างอย่างตั้งใจ

ทำไมเธอไม่ไปกินข้าวล่ะครับมุนบินเข้ามาทัก พร้อมทั้งพยายามพูดจาด้วยดีๆ ซึ่งฟังแล้วขัดกับหูของคนที่ขึ้นชื่อว่าไม่เคยพูดดีด้วยอย่างซองอุง

ไม่อ่ะ ฉันกำลังทำงานอยู่ อย่ายุ่งดูเหมือนซองอุงจะไม่ยอมพูดดีๆด้วยแฮะ

ไปทานข้าวเถอะน่า เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกน้ำเสียงแข็งกร้าว แต่ในใจก็แฝงด้วยความเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน

อย่ามายุ่งกับฉัน เชิญนายไปใช้เวลาแบบนี้ไปเช็คเรตติ้งของนายเถอะอย่ามาเกะกะ

ฉันอุตส่าห์พูดกับเธอดีๆนะซองอุง

ถ้ามันเป็นการฝืนใจที่จะพูดนัก ก็อย่าพยายามเลย มันไม่มีประโยชน์หรอกซองอุงลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่

เดินออกจากห้องไป ชายหนุ่มมองตามด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความหวังว่าจะพูดดีๆกับเธอได้สักครั้ง

เธอมันบ้า คิมซองอุงร่างสูงเอ่ยปลงๆ

อิอิ จบแค่นี้ก่อน ไว้รออ่านต่อนะคับ ฟิกเรื่องนี้เอาน้อง

มุนบิน(ยุนน้อย)กะน้องซองอุง(แจน้อย)มาแต่ง

แหวกคู่ไปนิดนึง ยังไงก้อคอมเม้นด้วยนะคับบบบบ


edit @ 2007/08/03 22:34:02

Comment

Comment:

Tweet


สัสปลามึงแย่งผัวกู
#37 by นวัตมน คำแดงไสย์ (183.89.149.229) At 2011-06-23 19:08,
ชอบน่องซองอุงที่สุด
#36 by นวัตมน (14.207.211.85) At 2011-06-16 19:41,
มาเม้ลใหแล้วจ๊ะ...confused smile
#35 by ลูกปลา (118.173.110.3) At 2010-04-27 18:31,
นารักจัง อิอิ น่าจุฟฟ น่ากอด
#34 by ลูกปลา (118.173.110.3) At 2010-04-27 18:30,
เด็กอะไรน่ารักเป็นบ้า รู้มั้ยเค้าคลั่งตัวเองมากมายเลยนะ จะบอกให้ รักวูบินที่ซู้ดเล้ย
#33 by จิ๊ง (119.42.86.103) At 2009-12-02 19:35,
แต่งได้งาย ทุเรศ
#32 by (114.128.50.97) At 2009-04-04 20:40,
เด็กน้อยยังไม่เว้นเลยนะป้า
#31 by